Toen ik groter werd en zelf moeder was, hebben we dat altijd op dezelfde manier gedaan. Wij (mijn man en ik) hebben allebei op de linkse sociale academie De Horst een deel van onze opleiding gehad. In die tijd (zeventiger jaren) was het vieren van moederdag een groot commercieel gebeuren om de middenstand te spekken. En daar deden we niet aan mee. Dus toen de kinderen op peuterzaal en school zaten, werd moederdag gevierd met leuke zelfgemaakte kadootjes. Sommigen heb ik nog. Een handbeschilderde krantenhanger, gemaakt van jute. Mooie schilderijtjes, beschilderde beeldjes. Alles kreeg een plekje in ons huis.
Toen de kinderen ouder waren, vierden we het niet echt. Soms zorgde iemand voor een ontbijtje, soms maakte iemand iets lekkers. er waren geen duidelijke verwachtingen, het werd overgelaten aan hun eigen invullingen. Mijn kinderen hebben dus geen tradities meegekregen w.b. het vieren van moederdag. Wim zei en zegt altijd: "Jij bent mijn moeder toch niet..."
Nu ben ik oma en wonen mijn kinderen zelfstandig, 3 van de 4 hebben een partner. En nu.....
De schone kant van de familie heeft nieuwe ideeën ingebracht . Ik had een paar keer op moederdag geen rekening gehouden met koffiedrinkers of mee-eters ik had dus niets bijzonders in huis. Ik werd overvallen door kinderen die spontaan kwamen; ik vroeg me even af waarom ik een bos bloemen kreeg.
Tegenwoordig heb ik mijn moederdag-zondag zo ingedeeld, dat ik taart bij de koffie heb. Lekkere broodjes voor bij de lunch. En als ze toevallig tegen het avondeten komen, kunnen ze ook mee-eten.
En nooit gedacht dat ik het zo leuk zou vinden. Ik hoef geen grote kadoos, een schilderijtje van de kleinkinderen is al prachtig. Maar de waardering is zo belangrijk. Ik vind het ook altijd heel gezellig als ze komen. Zij vinden het ook leuk elkaar en ons te zien en even bij te praten. Het is dus door de jaren heen een hele gezellige dag geworden. Tijden veranderen, mensen kunnen gelukkig ook van mening veranderen.

















